-
Smopsy – recenzja
Justyna Bednarek bez dwóch zdań jest autorką, którą cenią tak dzieci, jak i dorośli. Lekkość pióra, łatwość z jaką Pani Justyna powołuje do życia bohaterów naprawdę niebanalnych oraz humor, który bawi każdego sprawiają, że każda książka Pani Bednarek przyjmowana jest przez czytelników z dużym entuzjazmem. Przygody dziesięciu skarpetek czy pięciu sprytnych kun czytaliśmy z ogromną przyjemnością, więc po „Smopsy”, nową opowieść tej autorki, sięgnęliśmy z nieskrywaną radością. Jak nam się spodobała? Zobaczcie sami!
-
Brud. Cuchnąca historia higieny – recenzja
Świat dziecięcej literatury jest bardzo pojemny, choć oczywiście wcale nie jest tak łatwo napisać udaną, ciekawą, dobrze przyjętą przez młodych czytelników książkę. Dziś chciałabym pokazać Wam książkę, której napisanie z pewnością nie było drobnostką, bo to jak szeroko dotyka ona omawianego tematu jest naprawdę godne największej pochwały. Autorzy włożyli w ten tytuł mnóstwo pracy oraz zaangażowania i widać to na każdej stronie, bowiem opowieść czyta się jednym tchem, gdyż jest tak ciekawa, lekka i zaskakująca (bo nie będę ukrywać, wszystkich nas zaskoczyło, że można napisać tak intrygującą książkę o… brudzie!). Zerknijcie więc, co kryje nowość „Brud. Cuchnąca historia higieny” 😊!
-
Maja Orety i skarb Szkocji – recenzja
Jeśli nie znacie Mai Orety, to spieszę ze krótkim wyjaśnieniem. Maja to ciekawa świata, bardzo energiczna dziewczynka. Czasem nie potrafi skupić się na lekcjach i woli czytać pod ławką powieści detektywistyczne, niż słuchać nauczyciela, ale zwykle uchodzi jej to na sucho. Gdyby jednak wiedziała, że to, o czym rozmawiają na historii już wkrótce może jej się bardzo przydać, być może uważniej śledziłaby lekcje! Co tym razem spotka Maję, której magia i niezwykłe stworzenia nie są wcale obce? Zerknijcie razem z nami do książki „Maja Orety i skarb Szkocji”!
-
Puk Puk! Zastałem króla? – recenzja
Lubiliście uczyć się historii? Pamiętam, że zawsze z dużym zainteresowaniem słuchałam o losach królów czy życiu w średniowiecznej bądź renesansowej rzeczywistości. Myślę, że była to spora zasługa mojego nauczyciela, który zarażał entuzjazmem, gdyż o przeszłości opowiadał z ogromną pasją! Każda lekcja była prawdziwą przygodą. Co jednak zrobić, jeśli historia to niekoniecznie „konik” Waszego dziecka (lub Waszego historyka)? A gdyby tak wymyślić jakąś maszynę, dzięki której moglibyście uczyć się historii od… błazna króla Zygmunta lub praczki Jana III Sobieskiego? To teraz wyobraźcie sobie, że Marcin Przewoźniak stworzył właśnie coś takiego! Zajrzyjcie z nami do książki „Puk Puk! Zastałem króla?” i zobaczcie jak cudowną przygodą może być nauka żywej historii. Zapraszamy do…
Może Ci się spodobać
Jak zdobyć Nagrodę Nobla – recenzja
Ostatnia sztuczka – patronat
Święta na świecie – recenzja
